تبلیغات
گفته ها و ناگفته های وحی - مطالب اخلاق قرآنی

ادب دعا، در محضر خدا

سه شنبه 27 اسفند 1392 08:56 ب.ظ   نویسنده : علی آقاپور      




بر گزیده ای از مقالۀ " ادب دعا، در محضر خدا" حجة الاسلام حسین الادری

هر چیزی آدابی دارد و برای دعا و نیایش با خدا هم آدابی است. در زیر به مواردی از آداب دعا اشاره می کنیم، امید است که در عمل هم بتوانیم آن ها را مراعات کنیم:

1-خواندن خداوند با اسماء و صفات الهی: مطالعه آیات قرآن مجید، نشان مى‏دهد که «اولیاء اللّه» اعم از پیامبران و فرشتگان و بندگان صالح، به هنگام دعا سخن خود را با «رَبَّنا»، یا «رَبِّى»، شروع مى‏کردند. حضرت آدم(ع) مى‏گوید: «رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا»: (پروردگارا! من و همسرم بر خود ستم کردیم). حضرت نوح(ع) عرض مى‏کند: «رَبِّ اغْفِرْ لِی وَ لِوالِدَىَّ»: (پروردگارا! من و پدر و مادرم را بیامرز). حضرت ابراهیم(ع) مى‏گوید: «رَبِّ اغْفِرْ لِی وَ لِوالِدَىَّ وَ لِلْمُؤمِنِیْنَ یَومَ یَقُومُ الْحِسابُ»: (پروردگارا! من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را در روزى که حساب بر پا مى‏شود ببخش). حضرت یوسف(ع) مى‏گوید: «رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِى مِنَ الْمُلْکِ»: (پروردگارا! بهره‏اى از حکومت به من رحمت فرموده‏اى). و حضرت موسى(ع) مى‏گوید: «رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَلَنْ أَکُونَ ظَهِیْراً لِلْمُجْرِمِیْنَ»: (پروردگارا! به خاطر نعمتى که به من داده‏اى پشتیبان مجرمان نخواهم بود). و پیامبر بزرگ اسلام(ص) عرضه مى‏دارد: «رَبِّ أَعُوذُ بِکَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطِیْنِ»: (پروردگارا! من از وسوسه‏هاى شیاطین به تو پناه مى‏برم). و مؤمنان طبق آیات آخر سوره آل عمران چندین بار، این تعبیر را تکرار مى‏کنند، از جمله مى‏گویند: «رَبَّنا ما خَلَقْتَ هَذا باطِلًا »: ( پروردگارا! این آسمان‏ها و زمین پهناور را بیهوده نیافریده‏اى!) از این تعبیرات به خوبى استفاده مى‏شود که، بهترین دعا آن است که از مسأله ربوبیّت پروردگار آغاز شود. درست است که نام مبارک «اللّه» جامع‏ترین نامهاى خدا است ولى از آنجا که تقاضا از محضر پر لطف او تناسب با مسأله ربوبیّت دارد، خواندن خداوند به این نام در آغاز دعاها از هر نام دیگر، مناسب ‏تر و شایسته‏تر است. (تفسیر نمونه، جلد‏20، صفحه 46)

ادامه مطلب
دنبالک ها: ادب دعا، در محضر خدا ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 17 فروردین 1393 11:11 ب.ظ
دیدگاه ها ()

ادب حضور در نیایش

سه شنبه 20 اسفند 1392 08:24 ق.ظ   نویسنده : علی آقاپور      




ادب حضور در نیایش

یکی از وظایف سالک الی الله این است که در شدائد از خدا به غیر شکوه نکند که از دوست به غیر نالیدن نامردیست. از غیر هم به خدا ننالد که خلوت حضور را بر هم زند و هیچ معشوقی را خوش نیاید که بین او و عاشق واسطه ای در میان باشد. نالیدن از غیر پیش دوست نا شکری و بی احترامیست به دوست. اما وقتی انسان به مصیبتی گرفتار آید، از دوست یه دوست نالد که از دوست به دوست نالیدن عین توحید است. اگر چه ظاهرا شکوی به نظر می رسد ولی باطنا شکری است. یعنی ای خدا جز تو نبینم جز تو نشناسم. از آن جاست که خدای تبارک تعالی از نالۀ حضرت ایوب خبر داد "وَأَیُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ(83) فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِن ضُرٍّ وَآتَیْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ"(انبیاء /83 و 84) و به خداوند متعال به شکرانۀ ادب در دوستی اش نه تنها کشف ضُرّ از او نمود، بلکه اهلش همگی به او باز گرداند. انبیاء نمونۀ ادب هستند، در اینچا حضرت ایوب سلام الله علیه مستقیما نفرمود : پروردگارا! ضرر را از من برطرف فرما، بلكه به گونه‏ اى دعا كرد كه یعنى خدایا تو خود مى‏دانى و نیایش حضرت موسى علیه السلام نیز از این سبك و از این گونه نیایش‏هاست كه رو به بارگاه خدا نمود و گفت:
رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ " (قصص/24 )پروردگارا! من به هر نعمت و خیرى كه به سویم بفرستى سخت نیازمندم.

                                                                                                        
ادامه مطلب
آخرین ویرایش: چهارشنبه 20 فروردین 1393 12:04 ب.ظ
دیدگاه ها ()

خشم و غضب - قسمت دوم

شنبه 13 مهر 1392 10:43 ق.ظ   نویسنده : علی آقاپور      




درمان غضب

برای درمان هر صفتی بایستی عواملی را که آن صفت را ایجاد کرده بشتاسیم و آن ها را کنترل کنیم .

معمولا در پشت سر خشم و غضبی که عارض انسان می شود، صفات مختلفی وجود دارد که که در زیر به چند نمونه ار آن ها اشاره می کنبم:  

عوامل تحریک قوۀ غضبیه:

لایه های زیرین خشم

1-       گرسنگی . تشنگی و سایر متعلقات قوۀ شهویه 


وقتی کودک متولد می شود، اولین نیاز او خوردن می باشد، نیازی که کودک در رحم مادر به خوردن غذا از راه ناف عادت کرده بود. وقتی نیازهای اولیۀ کودک که به آن ها قوۀ شهویه گفته می شود، بر آورده شود، نیازی به اعمال قوۀ غضبیه پیش نمی آید، اما وقتی غذا فراهم نباشد و یا قسمتی از بدن کودک درد بکند، شروع به گریه کردن و اعمال قوۀ غضبیه می کند.[1] پس در طبیعت قوۀ غضبیه بعد از قوۀ شهویه شکل می گیرد و در تعریف خشم هم این نکته مستتر است که خشم در صورت رویارویی انسان با عوامل محیطی یا درونی مخالف طبع انسانی تولید می شود.

 


ادامه مطلب
آخرین ویرایش: دوشنبه 18 فروردین 1393 12:00 ق.ظ
دیدگاه ها ()

خشم و غضب - قسمت اول

جمعه 12 مهر 1392 04:03 ب.ظ   نویسنده : علی آقاپور      




اولین صفتی را که در این راستای اخلاق قرآنی شروع می کنیم،خشم و غضب می باشد. در قران در بارۀ خشم و غضب آیۀ 134 آمده است. خداوند در این آیه تعدادی از خصوصیات افراد نیکوکار را ذکر می کند، که یکی از ان خصوصیات کظم غیظ یا فرو بردن خشم است.

«الذین ینفقون فی السراء و الضراء و الكاظمین الغیظ و العافین عن الناس والله یحب المحسنین (آل عمران /134) :« همانان كه در فراخی و تنگی انفاق می كنند و خشم خود را فرو می برند و از مردم در می گذرند و خداوند نكوكاران را دوست دارد.»
صاحب تفسیر نمونه در خصوص این آیه در كتاب خود می نویسد:
«آنها بر خشم خود مسلطند( والكاظمین الغیظ) كظم، ‌در لغت به معنی بستن سر مشكی است كه از آب پر شده باشد، ‌و بطور كنایه در مورد كسانی كه از خشم و غضب پر می شوند و از اعمال آن خودداری می نمایند بكار می رود. «غیظ» به معنی شدت غضب و حالت برافروختگی و هیجان فوق العاده روحی است، كه بعد از مشاهده ناملایمات به انسان دست می دهد. حالت خشم و غضب از خطرناك ترین حالات است و اگر جلوی آن رها شود، ‌در شكل یك نوع جنون و دیوانگی و از دست دادن هر نوع كنترل اعصاب خودنمائی می كند، و بسیاری از جنایات و تصمیم های خطرناكی كه انسان یك عمر باید كفاره و جریمه آن را بپردازد در چنین حالی انجام می شود، ‌و لذا در آیه فوق دومین صفت برجسته پرهیزگاران را فرو بردن خشم معرفی كرده است.

ادامه مطلب
برچسب ها: غضب ، خشم ، شجاعت ، بی غیرتی ، منشا صفات انسانی ، کضم غیظ ، حکمت خشم ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 17 فروردین 1393 11:57 ب.ظ
دیدگاه ها ()

اخلاق قرآنی

چهارشنبه 1 آبان 1392 03:59 ب.ظ   نویسنده : علی آقاپور      


 

اخلاق قرآنی

به توفیق الهی با جمعی از دوستان در مسجد، مباحثی را در مورد اخلاق قرآنی شروع کرده ایم. هدف از این بحث ها، این است که خصوصیاتی را که خداوند متعال در قرآن ذکر کرده بتوانبم در عمل پیاده کنیم.

برای این که انسان بتواند در خود و دیگران تغییر رفتار ایجاد کند، روش های مختلفی وجود دارد، یکی از آن ها این است که انسان مربی کاملی پیدا کرده و خود را به او یسپارد و به اصطلاح علامه طباطبایی اگر انسان 40 سال دنبال انسان کاملی بگردد و  فقط 5 سال ازعمرش عمل بکند بهتر از آن است که یک عمر سر خود عمل کند. این راه آسان است ولی خطراتی چون گرفتار شدن در دام استادان کذایی را دارد. اما روش دیگری وجود دارد که زمان بر است، ممکن است  برای یک صفت 10 سال زحمت بکشد اما منافات با روش قبل ندارد. در ابن روش شخص در مورد تک  تک صفات و خصوصیات انسانی مطالعه می کند و در مورد آن ها شناخت پیدا می کند، و به دنبال آن سعی در تقویت ارزش های مثبت نموده و منفی ها را عمل نمی کند.

این روش نوعی مراقبه است که انسان سعی می کند اخلاق قرآنی را در خود ایحاد و تثبیت بکند.



ادامه مطلب
آخرین ویرایش: دوشنبه 18 فروردین 1393 07:59 ق.ظ
دیدگاه ها ()

درباره وبلاگ


  • با سلام
    با توفیق خداوند متعال , وبلاگ "گفته ها و ناگفته های وحی" فعلا در دو موضوع "تفسیر آیات مشکله و علوم قرآنی" افتتاح گردیده است. از پژوهش گران گرامی و مخاطبان عزیز , عاجزانه تقاضا داریم به علت اهمیت موضوع قرآن چنان که مطلبی نیاز مند توضیح رسایی بود , آن را با ایمیل یا ثبت نظر به اطلاع ما برسانند. هم چنین اگر مطلبی نادرست در وبلاگ درج شده باشد، مارا از نادرستی آن آگاه سازید. با تشکر

نویسندگان

  • علی آقاپور(66)